naturalizam značenje

naturalizam (lat.). 1. filoz pogled koji sve pojave nastoji svesti jedino na prirodne uzroke, po kojemu je priroda (lat. natura) primarno i apsolutno načelo svega postojećeg, i koji niječe mogućnost transcendentalnoga načela (npr. predsokratovska i stoička škola u antici, renesansna filozofija, moderni pozitivizam). 2. Knjiž. smjer nastao u Francuskoj potkraj 19. st., a proširio se po cijeloj Europi; u opreci prema romantičarskom idealizmu, na filozofskim zasadama pozitivizma služi se metodama znanstvene egzaktnosti koje izvodi iz materijalističke teorije ovisnosti čovjeka o okolini i naslijeđu, pa se u društvu egzistencije odvijaju deterministički kao i postupci pojedinaca; teži preciznosti opisa i dokumenta, a tematski često obrađuje bijedu gradskoga života; termin je prvi upotrijebio H. Taine 1858. Predstavnici: É. Zola, M. G. Conrad, H. Ibsen, A. Strindberg, G. Brandes, G. Hauptmann; u nas E. Kumičić.